فرسوده ایم رفیق

به چه چیز این سرنوشت معتقدیم کافکا ؟ که کوفتی مثل فنر انقدر هی بازمان کرد از یک ور و جمع کرد

! از یک وره دیگر ، که فرسوده شده ایم یکهو

. باز مانده ایم حالا … که نه بازتر می شویم و نه می شود جمع مان کرد

! باید انداختمان دور

…

Zr30gari