آفتاب ِ اُریب

September 11, 2011

اوقاتم گـُـه مرغی که می شود ، ناگهان غیبم می زند
مثل کسی که برود سر کوچه سیگار بخرد          و باز نگردد
پدرم بدخُلق که می شد صاف وُ پوست کنده می رفت شمس العماره و یک بلیط ِ رفسنجان می خرید
من اما راه دوری نمی روم


کبریت خیس/ ناگهان غیبم می زند/ عباس صفاری

Advertisement

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.